Keman Çalarken Kullanılan Teknikler

keman-teknikleri

Keman sol omuz ile çene arasına yerleştirilip arşe yardımıyla çalınan, yaylı enstrüman grubunun en küçük elamanı olan bir müzik aletidir. Perdesiz olması sebebiyle çalarken belli bir tecrübeye ihtiyaç duyulmaktadır. Sesin kaliteli çıkması için doğru tutuş pozisyonunu ve çalma tekniklerini uygulamak çok önemlidir.

Sol bilek bükülmeden baş parmaktan destek alınarak parmaklar tuşe üzerinde tellere dik olarak basacak şekilde tutulur. Yayı tuttuğumuz sağ el ise baş parmak hafifçe eğilerek orta parçağın ucuna dokunacak şekilde tutulur

Keman çalarken kullanılan teknikler sağ ve sol el teknikleri olarak ayrılır.

Kemanda Sol El Teknikleri

Pozisyonlar: Kemanda aynı sesleri farklı tellerde ve farklı pozisyonlarda çalabilirsiniz. Aynı parçayı çalarken farklı tonları yakalama imkanı sunan kemanda pozisyonlar, baş parmağın salyangoza uzaklığına göre isimlendirilir. Tuşe üzerinde salyangoza en yakın alana doğal pozisyon ya da birinci pozisyon denir. Genellikle ilk başlayanlar için kullanılan bu pozisyonda çalışmalar daha çok “la” telinde başlanır. Çalınan parçanın icrasında doğru pozisyonun kullanılması parçanın daha kaliteli sunulması yanında teknik olarak zorlukların giderilmesinde de yardımcı olur.

Açık Dizeler: Kemanda tuşe üzerinde herhangi bir nota üzerine basılmadan üretilen sestir. Açık dizelerin notaları en düşük ses G, en yüksek ses E notaları ile orta dizelerde D ve A notalarından oluşur.

Çift Drone ve Durdurma: İki bitişik dize üzerinde çalınarak birbirine uyumlu iki notanın üretilmesi ya da aynı anda üç ya da dört dizenin çalınması ve durdurulması şeklindeki tekniktir.

Vibrato: Seste dalgalanmaya yol açan bir çalma tekniğidir. Vibrato tekniğinde notaya titreşimi verebilmek için parmak, bilek ve kol tekniği olmak üzere farklı stiller söz konusudur.

Armonikler: Doğal ve yapay armonikler olarak iki türü bulunur. Doğal armoniklerde parmağın hafifçe açık tel üzerine değdirilmesi söz konusu iken yapay armonikler doğal armoniklere göre daha zordur. Bir parmak kuvvetli bir şekilde telin üzerine basarken diğer parmak notanın üzerine hafifçe değerek sesi verir.

İstanbul Avrupa Yakası Keman Kursları Burada!

Kemanda Yay Teknikleri

Legato: Notaların birbirine bağlı ve kesintisiz olarak çalınmasıdır.

Detache: Legatonun tam tersi olan bu teknikte notalar birbirine bağlı değildir ve ayrı olarak çalınır. Temel yay teknikleri arasında önemli bir yere sahip olan detache (detaşe) tekniği kendi içerisinde temel, vurgulu büyük ve küçük detache, portato, sautille gibi gruplara ayrılır.

Martele: Yayın üst kısmı kullanılarak seslerin keskin ve pürüzsüz bir şekilde elde edilmesine dayanan bir tekniktir. Her notanın başında aksan vardır ve yayın teller üzerinde bir basıncı söz konusudur. Martele tekniğine bağlı olarak en çok bilinen teknik staccatodur. Buna göre yay tellerin üzerinden hiç kaldırılmadan durmaksızın ve her notada baskı devam ettirilecek şekilde çalınır.

Spicatto: Yayın ağırlık noktasını oluşturan orta kısım ile alt kısmının kullanıldığı, marteleye benzer bir tekniktir. Yay her notalara tellerin üzerinde düşer ve kalkar. Yayın tel üzerine her düşüşünde ayrı bir basınç söz konusudur.

Pizzicato: Sesleri elde etmek için yay yerine parmakların kullanıldığı tekniktir. Genellikle sap elin işaret parmağı kullanılsa da bazı durumlarda sol el kullanılarak da yapılır. Teli çekme açısına ve hareketin hızına göre çalma esnasında farklı efektler oluşturulur.

Di-Ay-Vay- Sanat Merkezi İstanbul Avrupa Yakası Keman Kursu.